ผศ.เทอด แก้วคีรี จิตวิญญาณของความเป็นครู ก้าวมาสู่นักรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่
16 ก.พ. 58 / เปิดดู : 1,315

ศ.เทอด แก้วคีรี อดีตรองผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน

 

“สมัยเป็นหนุ่ม ผมทำงานเกี่ยวกับการผลิตในโรงงานอุตสาหกรรมของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เพื่อนที่โรงงานสูบบุหรี่กัน ผมก็เลยสูบด้วย เพื่อให้เข้ากลุ่มกับเขาได้ ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าบุหรี่มันมีผลเสียยังไง รู้แค่ว่ามันไม่ดี แต่มันก็ทำให้เรามีเพื่อน” ผศ.เทอด แก้วคีรี อดีตรองผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน เล่าย้อนกลับไปสมัยนั้น

จนผ่านไป 2-3 ปี จากหนุ่มบริษัทเอกชน ชีวิตผกผันได้มาเป็นครูสอนเคมีที่โรงเรียน ได้อยู่กับเด็ก ด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครู สิ่งแรกที่เริ่มคิดคือ เราต้องเป็นแบบอย่างสิ เลยตัดสินใจเลิกสูบบุหรี่ ซึ่งโชคดีที่สูบไม่นาน ตอนเลิกสูบเลยไม่ยากเท่าไหร่ และด้วยความที่เป็นคนชอบการทดลอง ชอบให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้จากการลงมือทำ มักจะมีกิจกรรมหรือโครงงานวิทยาศาสตร์มาให้เด็ก ๆ ได้มีส่วนร่วมอยู่เสมอ ก็จะพยายามสอดแทรกเรื่องสุขภาพเข้าไปในการทดลองหรือโครงงานด้วยตลอด จนเมื่อปี 2538 โรงเรียนส่งไปเข้าร่วมอบรมเรื่องบุหรี่ ก็พอมีความรู้เรื่องบุหรี่ติดตัวมาบ้าง ก็สอดแทรกเรื่องบุหรี่เข้าไปด้วย แต่มารู้สึกว่าบุหรี่มันร้ายมาก ๆ ก็ตอนที่โรงเรียนเชิญคุณการุญ ตระกูลเผด็จไกร นายกสมาคมผู้ไร้กล่องเสียงมาที่โรงเรียน ตอนนั้นเห็นถึงความทรมานจากผลของบุหรี่ที่สูบเข้าไปชัดเจน ก็ย้อนกลับมามองลูกศิษย์ตัวเองที่บางคนหัดสูบบุหรี่เพราะความอยากรู้อยากลองโดยที่ไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา อีกทั้งน้องสาวก็มาล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งจากการได้รับควันบุหรี่ที่ตัวเองไม่ได้สูบ หรือที่รู้จักกันว่าเป็นควันบุหรี่มือสอง ยิ่งทำให้ต้องบอกกับตัวเองว่า ต้องช่วยเด็ก ๆ แล้ว ยิ่งมารู้ว่าพอสูบบุหรี่แล้วหลายคนพัฒนาไปสู่ยาเสพติดชนิดที่ร้ายแรงอีก จะปล่อยให้พวกเขาใช้ชีวิตด้วยความเสี่ยงไม่ได้

ทุก ๆ ครั้งที่มีโอกาสก็จะให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับบุหรี่ ได้เห็นกับตาตัวเองจริง ๆ ผ่านการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ถึงขนาดเคยนำปอดดำ ๆ มาให้นักเรียนได้ดู ทำทุกวิถีทางที่จะให้เด็ก ๆ เกิดความตระหนัก จนกระทั่งคุณหมอประกิต วาทีสาธกกิจ เลขาธิการมูลนิธิรณรงค์ฯ ได้ไว้วางใจให้ช่วยแปลหนังสือของต่างประเทศที่เกี่ยวกับการทดลองที่ควันบุหรี่มีผลต่อสิ่งมีชีวิต แปลเสร็จก็ลองทำตามหนังสือที่ตัวเองแปลดู ปรากฏว่านักเรียนสนใจมาก ทั้งสนุกและได้ความรู้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ใกล้ตัว คาดไม่ถึงว่าแค่ควันบุหรี่จะมีผลกระทบขนาดนี้ จากนั้นก็ได้รับเชิญไปสาธิตการทดลองในโอกาสต่าง ๆ เพื่อให้ออกสู่สาธารณชนมากขึ้น ยิ่งทำให้รู้สึกมีกำลังใจที่จะทำตรงนี้ต่อไป แต่มันก็ยังรู้จักกันในวงแคบ ๆ ไม่ได้กระจายไปทั่วประเทศ

พอเกษียณอายุราชการ มีเวลามากขึ้น จิตวิญญาณของความเป็นครูนักรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ยังไม่มอด กลับมาต่อยอดสิ่งที่ทำค้างไว้ให้ขยายไปทั่วประเทศให้ได้ สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้คือ จัดทำการทดลองออกมาเป็นคลิปวิดีโอที่จะถูกอัพโหลดขึ้นโลกออนไลน์และกระจายไปตามโรงเรียนทั่วประเทศ ด้วยหวังว่าเด็ก ๆ จะได้เรียนรู้เรื่องบุหรี่จากการลงมือทดลองให้เห็นจริงด้วยตาตัวเอง จะได้มั่นใจว่าการยืนยันไม่สูบบุหรี่เพื่อบุคลิกภาพและสุขภาพของตัวเราเองนั้นคือสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

 

ย้อนกลับ กลับด้านบน